[ad_1]

به گزارش ایرنا روابط کره شمالی و جنوبی، روابط دیپلماتیک بین دو کشور شبه جزیره کره است که قبلاً یک ملت واحد بودند اما پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ میلادی تقسیم شدند و از سال ۱۹۵۰ درگیر جنگی شدند که سه سال بعد با «توافق آتش بس» اما بدون «پیمان صلح»  پایان یافت و دو کره در نهایت در سال ۱۹۹۱ میلادی به سازمان ملل متحد پیوستند.

دو کشور که اکنون نیز در حالت جنگی بسر می برند گفت و گوهای دیپلماتیک غیر رسمی را از دهه ۱۹۷۰ به منظور کاهش تنش های نظامی از سر گرفتند. در سال ۲۰۰۰ میلادی «کیم دائه جونگ» نخستین رییس جمهوری کره جنوبی شد که ۵۵ سال پس از تقسیم شبه جزیره کره، از کره شمالی دیدار کرد.

در زمان رییس جمهوری کیم، کره جنوبی برای دستیابی به روابط صلح آمیزتر با کره شمالی، سیاست «آفتاب» را اتخاذ کرد در نتیجه این سیاست منطقه صنعتی «کائه سونگ» تاسیس شد. این سیاست توسط «رو مو هیون» رییس جمهوری بعدی کره جنوبی که در سال ۲۰۰۷ به کره شمالی سفر و با «کیم جونگ ایل» رهبر کره شمالی دیدار کرده بود ادامه یافت. در طی این جلسه هر دو رهبر برای دستیابی به صلح و احیای روابط بین کره ای اعلامیه ای را امضا کردند.

با این حال بعد از اتمام دوره ریاست جمهوری «رو» روابط دو کشور با انتقاد روزافزون مواجه و  سیاست آفتاب در دو دولت بعدی قطع شد. حتی در زمان ریاست جمهوری «لی میونگ باک» و «پارک گونه هی» روابط کره شمالی و کره جنوبی خصمانه تر شد.

اما در سال ۲۰۱۸ میلادی و در دوران رییس جمهوری «مون جائه این»، به دنبال شرکت کره شمالی در المپیک زمستانی آن سال، این رابطه شاهد یک پیشرفت بزرگ دیپلماتیک بود و به طور قابل توجهی گرمتر شد. در آوریل ۲۰۱۸ دو کشور اعلامیه پانمونجوم را برای صلح، شکوفایی و اتحاد شبه جزیره کره امضا کردند. در همین سال اجلاس سران کره شمالی و جنوبی در مرز دو کشور برگزار شد.

در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹ نیز کیم و مون دوباره در منطقه مرزی با یکدیگر ملاقات کردند، اما این بار دونالد ترامپ رییس جمهوری آمریکا نیز حضور داشت. در همین سال چند بار نیز به دلیل موشک پرانی های کره شمالی و رزمایش های مشترک آمریکا و کره جنوبی، روابط دو کشور دچار چالش شد و تا کنون نیز ادامه یافته است.

اکنون نیز شصت و هفتمین سالگرد آتش بس شبه جزیره کره می تواند بهترین فرصت برای دو کره به منظور برقراری صلح دایمی در منطقه ای باشد چرا که حضور نظامیان آمریکایی و برگزاری رزمایش های این کشور با کره جنوبی، تاکنون جز بحران و تنش نتیجه ای نداشته است.

چندین دهه است که کره شمالی در سایه تهدید ۲۸ هزار و ۵۰۰ نظامی آمریکا و تجهیزات سنگین این کشور قرار گرفته است و کره جنوبی هم به دلیل همراهی با سیاست های آمریکا نتوانسته است راهی برای برون رفت از بحرانی پیدا کند که یکی از اصلی ترین علت هایش حضور نیروهای بیگانه در منطقه است.

در شصت و هفتمین سالگرد آتش بس دو کره،  کارشناسان معتقدند هر چقدر دو کره بتوانند در قالب های مختلف به یکدیگر نزدیک شوند و کره جنوبی نیز ارتباطاتش را بخصوص در زمینه نظامی با آمریکا کاهش دهد به همان میزان طرفین به صلح دایمی در شبه جزیره کره نزدیکتر خواهند شد.

در واقع تا زمانی که نیروهای آمریکایی با کره جنوبی رزمایش برگزار می کنند هیچ تلاشی از سوی هیچ طرفی برای برقراری رژیم دائمی صلح به نتیجه نخواهد رسید، کما اینکه گذشته منطقه نیز نشان داده است همه برنامه ها و گفت و گوها برای صلح در شبه جزیره کره با حضور آمریکا به شکست انجامیده است.

«پاک جونگ هاک» از مسئولان وزارت خارجه کره شمالی در همین باره می گوید: پیونگ یانگ متعهد به پیشبرد صلح و ثبات در شبه جزیره کره است. این اتفاق نیز از طریق گفت و گو و رایزنی امکان پذیر است. برقراری اعتماد متقابل و صلح و ثبات در شبه جزیره کره در راستای مواضع و سیاست های کره شمالی است.

با این حال سالگرد متارکه جنگ در عین حال یاداور دوران نبردی سه ساله بین سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ میلادی است که در جریان آن میلیون ها نفر جانشان را از دست دادند و همین کشتار و خونریزی و برجای ماندن چنین رنج و آمال سنگینی، ایجاب می کند دو کره به هر شکل ممکن با عبور از نظامی گری آمریکا در منطقه راه را برای امضای رژیم دایمی صلح هموار کنند.

خصومت میان طرفین با توافق متارکه جنگ و آتش بس پایان یافت. اما هرگز جای خود را به پیمان دایمی صلح نداد. همین وضعیت شکننده بهترین دستاویز برای آمریکا بود تا بتواند چندین دهه پس از آن نیروهایش را در شبه جزیره حفظ کند و با تهدید نشان دادن کره شمالی برای کشورهای ژاپن و کره جنوبی، تسلیحات سنگین و پیشرفته به آنها بفروشد و حضوری طولانی مدت در منطقه داشته باشد.

[ad_2]

Source link

Leave a comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *