خانه / عناوین آخرین مطالب / حجت الاسلام رنجبر در گفتگو با بسیج مداحان فارس

حجت الاسلام رنجبر در گفتگو با بسیج مداحان فارس

حجت‌الاسلام والمسلمین رنجبر، از وعاظ نام‌آشنایی است که سال هاست بر منبر مساجد و مخصوصا هیئات حسینی معارف و فضائل اهلبیت عصمت و طهارت علیهم السلام را در جان مشتاقان حضرات معصومین جاری می کند.

 

 

 

 

وقتی پیشنهاد مصاحبه را به ایشان دادیم با لطف پذیرا شدند و صمیمانه با «بسیج مداحان فارس» به گفتگو نشستند که در ادامه این گفتگو را با هم میخوانیم:

*رابطه بین مداحی و حکومت اسلامی چیست؟وقایع روز چطور باید در منبر مداحی گنجانده شود؟

در ابتدا باید مطلب را طوری مطرح کنیم که هر کسی وظیفه اش معلوم شود،منبر عهده دارش مداح نیست. منبر برای کسی است که درسش را خوانده و اهل علم،فقه،اصول و اجتهاد است.

وظیفه یک مداح عبارتست از وقایعی که از نظر انسانی مورد ترحم واقع می شود، با تلفیق صدای زیبا و اسناد معتبر به مستعمین ارائه دهد.

یقینا مداحان در حکومت اسلامی وظیفه سنگینی دارند یعنی مداح می تواند بلندگوی پیشبرد اهداف یک حکومت و یک نظام باشد. نمی خواهم همه چیز را معطوف به مداح کنم؛ پیشبرد یک نظام و حکومت در بلندگو و میکروفون یک مداح خلاصه نشده است. گفتار و رفتار یک مداح باید طوری باشد تا اهداف این نظام را پیش ببرد؛ یقینا مداح می تواند در مجالس و سخنرانی هایی برای جمع خادمین و روضه خوان های سیدالشهدا(ع) پیشبرد این اهداف را داشته باشد برای مثال بحث ۹ دی که تبلور و تجلی پیشبرد آرمان های نظام است می بینیم که چقدر زیبا مداحان به حمایت از رهبرشان، نظام و ولایت؛ صدا و اشعارشان را خرج کرده و با ابزار زنده کردن احساسات و عواطف مردم این اهداف را جلو می برند.

*شناسایی متون صحیح تاریخی چطور باید انجام بگیرد و یک مداح چگونه می تواند به آن دسترسی پیدا کند؟

اولین اینکه مداح باید درس بخواند. خود مداحی دو جنبه دارد؛ یک جنبه ذاتی که خداوند متعال در ذات صدای کسی غم سیدالشهدا(ع) قرار داده است. اما بعد دیگر مداحی اکتسابی بوده یعنی مداح باید برود و درس بخواند؛ مداح باید مطالعه داشته باشد؛ باید در ابتدا ادبیات عرب را قوی کند؛ فقه و اصول بداند؛ یک دوره امام شناسی بداند.

شما در زیارت ناحیه مقدسه مشاهده می کنید که امام زمان(عج) می فرمایند: یا جدّا، نبودم کربلا یاری ات کنم، زمان مرا به تاخیر انداخت؛ حالا که نبودم، صبح ها و شب ها برای تو گریه می کنم؛ اگر اشک چشمم تمام شود خون گریه می کنم.

این نصّ کلام امام زمان(عج) برای حضرت سیدالشهداست و مورد وثوق و تایید همه علما و مردم است بنابراین اگر مداح ما مداح باشد و اگر با علم و تدبر و یک دوره امام شناسی و در حد اکتفا فقه بداند متوجه می شود امام شخصیت کمی نیست.

ما در ضرب المثل ها و تاریخ اجتماعی خود عنوان می کنیم اگر کوه از جایی بلند شد و بر کوه دیگر نشست باورکن ولی اگر گفتند مرد گریه کرده، باور نکن. یک مرد اینقدر در امورات مقتدر تصمیم می گیرد که محال است گریه کند، پس چه می شود کسی که امام است؛ زمان و مکان در قبضه دستان اوست؛ برگ بدون اذن امام زمین نمیافتد؛کسی که ولایت معنوی دارد چه می شود که گریه می کند؟! گریه که هیچ خون گریه می کند. مگر چه مصیبتی در پشت این قضیه حاکم است؟!

لذا اگر مداح ما یک دوره امام شناسی خوانده باشد و یا یک دوره فقه و همچنین ادبیات را فرا بگیرد و رجوع به منابع اصیل که مورد تایید علماست کند خواهید دید که چه انقلابی در صدای او،وجود او و بالخصوص در نفس او بوجود می آید.

مداحی به طهارت نفس است، اگر این نفس طاهر باشد با یک “بسم الله الرحمن الرحیم” و یک “یا حسین” دنیا کن فیکون می شود. امام سجاد(ع) فرمودند: شیعه واقعی ما کسی است که اگر در صورت او نگاه کنی و بگویی “حسین” چهره او منقلب می شود و دیگر نیازی به روضه ندارد.

پس یقینا شرط لازم برای مداحی علم و تدبر است.

*جایگاه مباحث معرفتی در مداحی کجاست؟ بطور مثال ویژگی های یک معصوم را در مداحی باید تا چه حد بالا برد وباید ها و نبایدها را چطور تشخیص داد؟

معصوم، امامان و بزرگان ما دو جنبه دارند: یکی جنبه ملکوتی و معنوی آنهاست که به حد فهم من و شما و حتی بزرگترهای من و شما نیست که درک کنیم معنای وجودی امام یعنی چه؟ معنای ولایت کلی ، عظمت و باطن وجود امر امام یعنی چه؟

قطعا ما نمی توانیم این امر را درک کنیم. اما بعد دیگر امام همچون فردی است که در بین ما زندگی می کند؛ همان غذایی را می خورد که شما می خورید.

ما باید این مسائل را باز کنیم که اگر امام حسین(ع) در در صحرای کربلا بود نماز اول وقتش ترک نشد؛ اگر رسول خدا زیبا می پوشید که امروزه جوانان ما ادعا می کنند شیک پوشی، موی بلند و گیسوان ما همچون گیسوان پیامبر است ایرادی ندارد. اصلا چقدر زیباست جوان ما همانند پیامبر موهایش بلند باشد اما همان پیامبری که وقتی نماز اول وقت می شد بدن ایشان به لرزه در می آمد؛ بدن یخ میشد. می گفتند: یا رسول الله، چه شده آیا بیماری بر شما عارض آمده است؟ حضرت فرمودند: نه بلکه وقت ملاقات خداست؛ می خواهیم با خدا صحبت کنیم.

حال چه زیباست مداح ما اگر می خواهد مداحی کند؛ اگر در جمعی نشسته، صحبت و نصیحتی می کند اینگونه مواردی را که مورد تصدیق و رویت علماست به مردم بگوید و بیاموزد. چقدر خوب است که مداح جوان ما، مستمعین، زائرین و گریه کنان سید الشهدا(ع) در مجالس حضور داشته باشند اما به محوریت نماز؛ به محوریت ولایت؛ به محوریت ادب و نظافت اجتماعی؛ به محوریت نظافت دهان، چشم و دل.

*سبک عزاداری اهل بیت امام حسین(ع) به چه صورت بوده است؟راهکارهای مناسب برای رفتن به این سمت چیست؟

یقینا ما نمی توانیم مثل اهل بیت(ع) عزاداری کنیم. گریه ما کجا، گریه صاحب الزمان(عج) کجا؟! وقتی صاحب الزمان(عج) برای سیدالشهدا(ع) گریه می کند من درک نمیکنم که عمق مطلب کجاست.چرا؟ چون آن بزرگوار واقعه را می بیند و گریه می کند؛ با علم و شناخت و معرفت جلو می رود، اما من چطور؟!

پس باید سبک عزاداری های ما تدوین شود و بصورت وحدت رویه در بیاد؛ جغرافیای سیاسی، اقلیم، گویش ها، سبک های اجتماعی، سبک های محلی و قومیت ها را وارد کرده و یک برنامه زیبا برای عزاداری پیاده سازی کنیم.

خب ما در بحث متون تاریخی داریم که وقتی زینب(س) گریه کردند و صورت خراشیدند، آقا امام سجاد(ع) برخورد کردند که این در تاریخ ثبت است. پس آیا من و شما باید جلوتر از انبیاء حرکت کنیم؟! آیا من و شما باید جلوتر از مراجع، علما، سکان داران و پرچم داران حرکت کنیم! مگر در کلامی که امام زمان(عج) به شیخ مفید فرمودند: اگر برای شما مشکلی بوجود آمد رجوع کنید به مراجع، علما که آنها نائب عام من در زمان غیبت هستند. پس ما نباید جلوتر از آنها حرکت کنیم.

البته مواردی هست که علما می فرمایند نباید برهنه شد و یا سینه زد تا خون جاری شود. اینها را باید در محضر اهل علم، اهل فقه و اهل اجتهاد که درس دین خوانده اند ارائه بدهیم و صحت و سقم اسناد را بررسی کرده و سپس عنوان کنیم. روزی را ما داشتیم که جهت منکوب کردن رژیم طاغوت، آیت الله خویی فرمودند: مردم از خانه ها بیرون بیایند و قمه بزنند اما در روزگار کنونی شما ببینید اگر ما این کار را انجام بدهیم موجب تضعیف شیعه شده ایم.

محوریت کلام را امام سجاد فرمودند: که موجب زینت ما باشید، نه موجب خفت و خواری ما. پس این را محوریت قرار دهیم؛ متون تاریخی معتبر را مطالعه کرده و محضر اهل علم تقدیم کنیم و آنها به ما ارائه طریق کنند که آیا عزاداری های ما باید به سبک قدیم باشد و یا اینکه مثل دیگرانی که می خواهند خلل و تحریفاتی وارد عزاداری ها کنند،جلو برویم؟! آیا در شریعت اسلام ما نداریم که خون نجس است؟ اگر خون نجس است، وقتی شما سینه می زنید و سینه شما خون می آید، آن هم نجس است. پس چرا یک مداحی که تفقه نمی کند؛ تدبر در متون دینی نمی کند و بالای آن منبری که نشسته اعلام می کند آن خونی که برای سیدالشهدا(ع) ریخته می شود پاک و طاهر است!

ما باید تکلیف خود را معلوم کنیم؛ یا ما میدانیم یا علمای ما. بنابراین این متون و کارهایی که می خواهیم انجام دهیم را به محضر علما تقدیم کنیم؛ آنها ببینند و بررسی کنند و به ما اعلام کنند تا جلوتر از معصوم حرکت نکنیم.

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشوذفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

رفتن به بالا